Το Κατεστημένο ήδη Γνωρίζει για μια Χαμένη Φυλή Γιγάντων -Πρώτο Μέρος

Ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα ζητήματα, σχετικά με τους αρχαίους προϊστορικούς πολιτισμούς της Βόρειας Αμερικής, είναι αυτό που ονομάζουμε ως Μοναδικοί Φυσικοί Τύποι (UPT). Για να καταλάβετε τι ακολουθεί, οι UPT είναι συχνά γιγαντιαίοι σκελετοί ανθρωποειδών με υπέρ-επιμήκη ή υψηλά θολωτά κρανία, ή επιπλέον περιστασιακά παθολογική καταστάσεις (ανάμεσα τους αρκετές αναφορές για διπλές ή τριπλές σειρές δοντιών), και συνήθως ανακαλύπτονταν στους ταφικούς τύμβους και στα σχετικά νεκροταφεία στο Adena-Hopewell, σε Αρχαϊκούς Πολιτισμούς, και στο Σύμπλεγμα Νοτιοανατολικών Τελετών. Αν σας φαίνονται περίεργες αυτές οι λέξεις ορολογίας, θα καταλάβετε περισσότερα καθώς διαβάζετε το κείμενο.


Σήμερα αποτελεί κοινό τόπο για τους ερευνητές της εναλλακτικής ιστορίας η εξιστόρηση για το πώς αυτά τα όντα βρέθηκαν μαζικά σε όλον τον 19ο και στις αρχές του 20ου αιώνα. Ιστορικοί, αρχαιοδίφεις και αρχαιολόγοι κατέγραψαν την ανακάλυψη των Μοναδικών Φυσικών Τύπων κατά μήκος των ΗΠΑ. Μια μεγάλη συγκέντρωση ευρημάτων ανασκάφτηκε στα αναχώματα και τους λόφους στην κοιλάδα του Ποταμού Οχάιο και κατά μήκος του ποταμού Μισισιπή. Οι καταγραφές αυτές μπορούν να βρεθούν σε οποιοδήποτε τοπικό βιβλίο Ιστορίας σε κομητεία, δήμο και Πολιτεία, καθώς και στην ανθρωπολογική βιβλιογραφία, τόσο εντός όσο και εκτός του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν. Εδώ είναι μερικά παραδείγματα:

Κεντάκι: «Από ένα ανάχωμα στο κτήμα του Edin Burrowes, κοντά στο Franklin, είχαν εκταφεί, το Μάιο, 1841, σε βάθος πάνω από 4 μέτρα, αρκετοί ανθρώπινοι σκελετοί. Ένας, υπερφυσικών διαστάσεων, βρέθηκε ανάμεσα σε αυτό που φαίνεται να ήταν δύο κούτσουρα, καλυμμένα με ξύλινη πλάκα. Πολλά από τα οστά ήταν ολόκληρα. Το οστό της κάτω σιαγόνας ήταν αρκετά μεγάλο για να χωρέσει πάνω από το σαγόνι, τη σάρκα, κάθε κοινού ανθρώπου του σήμερα. Τα οστά του μηρού, ήταν 15 εκατοστά μεγαλύτερα από ότι εκείνα κάθε ανθρώπου στη κομητεία Simpson. Τα δόντια, τα χέρια, τα πλευρά, τα πάντα, έδειχναν τα στοιχεία ενός γίγαντα ενός πρώην είδους».
(Lewis Collins Ιστορία του Κεντάκι)

Κομητεία Jo Daviess, Ιλινόις: «Τα αναχώματα στις όχθες έχουν σχεδόν όλα έχουν ανοίξει μέσα στα τελευταία δύο ή τρία χρόνια... Ανάμεσα σε όλα αυτά που έχουν ανοίξει οι ανασκαφείς΄, βρίσκεται στο κέντρο ένας λάκκος που είχαν προφανώς σκάψει περίπου ένα μέτρο κάτω από την αρχική επιφάνεια του εδάφους... Τα οστά σε αυτό το λάκκο δείχνουν μια φυλή με γιγάντιο ανάστημα, το λείψανο είναι θαμμένο σε καθιστή στάση γύρω από τις πλευρές του λάκκου, με τα πόδια που εκτείνονται προς το κέντρο».
(Η ιστορία της Κομητείας Joe Daviess)

«Κοντά στην αρχική επιφάνεια, 3.10 ή 3.70 μέτρα από το κέντρο (της τούμπας), στην χαμηλότερη πλευρά, που βρίσκεται σε όλο το μήκος πίσω της, ήταν ένα από τους μεγαλύτερους σκελετούς που ανακαλύφθηκαν από τους κυβερνητικούς πράκτορες, το μήκος, όπως αποδεικνύεται από την πραγματική μέτρηση είναι μεταξύ 2.17 και 2.50 μέτρα. Ήταν όλα καθαρά ανιχνεύσιμα...».
(12η Ετήσια Έκθεση του Γραφείου Εθνολογίας)

Κοιλάδα Kanawha, Δυτική Βιρτζίνια: «Το νούμερο 11 είναι 10.80 επί 12.40 μέτρα στη βάση και με ύψος 1.20 μέτρα. Στο κέντρο, 1 μέτρο κάτω από την επιφάνεια, ήταν ένα θησαυροφυλάκιο 2.50 μέτρα σε μήκος και πλάτους 1 μέτρου. Στο κάτω μέρος αυτού, μεταξύ των σάπιων κομματιών από περιτυλίγματα φλοιού, βρίσκεται ένας σκελετός μακρύς πλήρως 2.20 μέτρων, εκτεινόταν σε όλο το μήκος του στο πίσω μέρος, με το κεφάλι δυτικά... 5.89 μέτρα από την κορυφή... στα απομεινάρια ενός φερέτρου από φλοιό δέντρου, ανακαλύφθηκε ένας σκελετός, μήκους 2.22 μέτρα σε μήκος και 50 εκατοστά στους ώμους».
(12η Ετήσια Έκθεση του Γραφείου Εθνολογίας)

«Μέσα στο χωριό Brownstown 16 χλμ πάνω από το Τσάρλεστον και ακριβώς κάτω από το στόμιο του Lens Creek, είναι άλλο ένα τέτοιο αρχαίο έδαφος ταφής... Στο Brownstown, όχι πολύς καιρός από πριν, δύο σκελετοί βρέθηκαν μαζί, ο ένας σε ένα τεράστιο πλαίσιο, με 2.17 μέτρα μήκος και ο άλλος περίπου 1.20 μέτρα, ένας νάνος και παραμορφωμένος».
(Ιστορία της Μεγάλης Κοιλάδας Kanawha)

Τα υψώματα του Dunbar και του Νότιου Charleston όπως καταγράφηκαν από το Προεδρείο της Αμερικανικής Εθνολογίας το 1884

Φλόριντα: «συνεχίζοντας τις έρευνές μου, και την εκσκαφή περαιτέρω προς το νοτιοανατολικό πρόσωπο της τούμπας, βρήκα τον μεγαλύτερο λίθινο πέλεκυς που έχω δει ποτέ ή έχει βρεθεί ποτέ σε αυτό το τμήμα της χώρας. Κοντά του ήταν το μεγαλύτερο και το πιο τέλειο κρανίο του λόφου... Κοντά στο πλάι του κρανίου ήταν το δεξί μηριαίο, η κνήμη, το βραχιόνιο οστό, και μέρος της ακτίνας, με ένα τμήμα της λεκάνης ακριβώς κάτω από το κρανίο... Περιμένοντας ένα τέλειο δείγμα, σε αυτό το κρανίο, καταδικάστηκα σε απογοήτευση, καθώς, μετά τη λήψη από τη γη και τη συναρμολόγηση του σκελετού -έτσι ώστε να μπορώ να δω το άσαρκο πρόσωπο αυτού του γιγαντιαίου άγριου, σε διάστημα δύο ωρών θρυμματίστηκε, εκτός από τα μικρά κομμάτια. Σύμφωνα με τη μέτρηση των οστών του παρόντα σκελετού, το ύψος του πρέπει να ήταν 2.20 μέτρα». 
(Ετήσια έκθεση του Boards of Regents του Smithsonian)

Ψηφιακό σκίτσο, αρχαίος γίγαντας της Φλόριντα

Λουιζιάνα: «Στην ίδια γραμμή ανωμαλίας ήταν η εύρεση ενός κρανίου στο οποίο η οδοντική κατάσταση έφθανε τον ασυνήθιστο αριθμό των σαράντα δοντιών, τα παραπάνω δόντια ήταν οκτώ επιπλέον κοπτήρες... Το κρανίο βρέθηκε στο ανάχωμα Larto, σε σύγκριση με εκείνα από άλλες πόλεις, είναι εξαιρετικά ανώμαλο... Η ανωμαλία σε αυτές τις περιπτώσεις δεν μπορεί να αποδοθεί σε τεχνητή παραμόρφωση, γιατί, αν ήταν τέτοια, η κατά τα άλλα συμμετρική ανάπτυξη των άλλων τμημάτων θα ήταν αδύνατη... η αξιοσημείωτη διαμόρφωσή του δεν θα μπορούσε ενδεχομένως να είναι αποτέλεσμα επίδεσης με επιδέσμους ή άλλες εξωτερικές συσκευές, αλλά ήταν αναμφισβήτητα εκ γενετής». 
(Δημοσίευση της Ιστορικής Κοινότητας της Λουιζιάνα)

Ομάδα του λόφου Etowah: «Ο τάφος Α, ένας πέτρινος τάφος, 0.77 μέτρα σε πλάτος, μήκους 2.50 μέτρων και βάθους 60 εκατοστών, σχηματίστηκε με την τοποθέτηση πλακών από στεατίτη στην άκρη των πλευρών, και άλλες πέτρες στην κορυφή. Το κάτω μέρος αποτελείται απλώς χώμα που έχει σκληρύνει από τη φωτιά. Περιείχε τα λείψανα ενός ενιαίου σκελετού, που βρίσκεται στην πλάτη του, με το κεφάλι ανατολικά. Το πλαίσιο ήταν βαρύ και μήκους 2.20 μέτρων». 
(12η Ετήσια Έκθεση του Γραφείου Εθνολογίας)

Στα ίχνη των γιγάντων
ΕΙΔΙΚΟ ΑΡΘΡΟ!! ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΟΤΙ ΟΙ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΥΠΗΡΞΑΝ!! ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΤΙ ΠΟΥΛΗΘΗΚΑΝ ΠΡΟΣ ΜΟΥΣΕΙΑ ΠΑΛΑΙΟΝΤΟΛΟΓΙΚΩΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΩΝ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ ΚΑΙ ΛΟΝΔΙΝΟΥ!!!!
ΟΙ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΓΗΣ (ΑΠΟΚΡΥΦΗ ΙΣΤΟΡΙΑ)
Γίγαντες και Γιγαντομαχία
OI ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΩΝ ΜΥΚΗΝΩΝ
"Αποκαλύφθηκαν στην αρχαία Πελλάνα ανθρώπινα οστά γιγαντιαίων διαστάσεων"
Μυστήρια της Γης: Το Μουμιοποιημένο Δάχτυλο Απόδειξη της Ύπαρξης Γιγάντων (ΒΙΝΤΕΟ)
Οι Γίγαντες Ανουνάκι έχτισαν τις Πυραμίδες; (ΒΙΝΤΕΟ)
Βρέθηκε γιγαντιαίο αποτύπωμα ποδιού 200 εκατ. ετών! (ΒΙΝΤΕΟ)
Φυλακισμένοι Γίγαντες στα έγκατα της Γης είναι έτοιμοι να ξυπνήσουν

Τα παραδείγματα αυτά αντιπροσωπεύουν τα διάφορα ανώμαλα χαρακτηριστικά των Μοναδικών Φυσικών Τύπων, οι οποίοι ανέκυψαν κατά τον 19ο και στις αρχές του 20ου αιώνα. Τόσο χωρικά όσο και πολιτισμικά, απεικονίζουν την εκτεταμένη χρονική και γεωγραφική εμβέλεια αυτών των τύπων. Οι Κατασκευαστές των Λόφων της Κοιλάδας Kanawha άφησαν τα κατάλοιπα τους σε μια περιοχή, όπου μερικά από τα παλαιότερα Κεραμικά Fayette και διαφορετικοί τύποι κατασκευών αναχώματος έχουν βρεθεί. Πρόσφατα έχει προταθεί ότι οι περιοχές στη Δυτική Βιρτζίνια μπορεί να ωθήσει το "αποδεκτό" για τις αρχές της Πρώιμης Περιόδου Woodland πίσω στο 1400-1300 π.Χ..

Το καλύτερο είναι ότι τον αρχαίο λαό των Κατασκευαστών των Λόφων της Κοιλάδας αναφέρει και ο H.P.Lovecraft αλλά και άλλοι συνεχιστές της μυθολογίας Κθούλου, κάνοντας αναφορές όχι τόσο σε ιθαγενείς γίγαντες αλλά κυρίως σε πυγμαίους, νάνους δαιμονικής ή εξωγήινης φύσεως, όμοιους με καλικάτζαρους ή goblins.

Τα δείγματα από το Ιλινόις προέρχονται από μια περιοχή όπου έχουν βρεθεί αναχώματα Αρχαϊκής εποχής, συχνά πάνω στα Υψώματα Hopewell κατασκευάστηκαν εκατοντάδες ή χιλιάδες χρόνια αργότερα, όπως και στην περίπτωση του Λόφου Ελισάβετ 1 και του Λόφου Peter Klunk 7. Ο Λόφος Etowah ( Ανάχωμα C) αποδίδεται στον πολιτισμό του Μισισιπή, που χρονολογείται στα 950-1450 μ.Χ..

Αρχαία αναχώματα και μνημεία της κοιλάδας του Μισισιπή. 
Αρχικά δημοσιεύθηκε στο Μια Δημοφιλής Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειώντου του William Cullen Bryant και του Sydney Howard Gay, τόμος I (1888), σελ. 24

Αφού η κυβέρνηση και οι Φιλάνθρωποι ανέλαβαν την αμερικανική Αρχαιολογία το 1900, η κατεστημένη κοινότητα ανέλαβε την πολιτική της κατηγορηματικής άρνησης της ύπαρξης των ανώμαλων λειψάνων. Το πραγματικό σημείο εκκίνησης για την αναθεωρητική τάση στο Εθνικό Μουσείο ήταν πολύ νωρίς. Το 1851, ο E.G.Squier δούλευε για να καταρρίψει τις θεωρίες της προ-Κολομβιανής επαφής, και αρκετές δεκαετίες αργότερα, ο Gerald Fowke θα προσπαθούσει να δυσφημήσει και να αποτρέψει το έργο σχεδόν σε κάθε ερευνητής στον τομέα επί των ημερών του, συμπεριλαμβανομένων των σκελετικών μετρήσεων των συναδέλφων του μέσα στο Προεδρείο της Εθνολογίας. Ωστόσο, η άρνηση των μοναδικών ειδών πραγματικά ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ales Hrdlicka ως Επιμελητή της Ανθρωπολογίας στο Smithsonian (γύρω στο 1903).

Ο ρόλος του Smithsonian αποκαλύπτεται στο άρθρο: Το Smithsonian επίσημα παραδέχεται την καταστροφή γιγαντιαίων ανθρωπίνων λειψάνων, μετά από απόφαση δικαστηρίου
Παρότι το άρθρο τελικά ήταν φάρσα όπως βλέπουμε εδώ: Ψέμα: Το Smithsonian παραδέχεται την καταστροφή σκελετών γιγάντων

Ο Ales Hrdlicka -Αρχείο Μουσείο Aleš Hrdlička στο Humpolec

Ο Hrdlicka φαίνεται να είχε κάνει χόμπι την συνεχόμενη δυσφήμιση της αντίληψη ότι κάποτε βρέθηκαν περίεργοι σκελετοί. Αυτό έγινε τόσο σε επιστημονικά έργα, όσο και σε δημόσιους χώρους:
«Και ο «γίγαντας» και «2.5 μέτρα» σκελετός ως αυτήν την ημέρα το σχεδόν στερεότυπο χαρακτηριστικό πολλών ερασιτεχνικών αναφορών για ευρήματα από σκελετικά υπολείμματα στη Φλόριντα, καθώς και σε άλλα μέρη της χώρας. Όλες αυτές οι αναφορές... μπορεί να ειπωθεί μια για πάντα, είναι υπερβολές».
Ο Δρ Hrdlicka κατηγορεί την «θέληση μας να πιστέψουμε» τους ερασιτέχνες ανθρωπολόγους για πολλές αναφορές σε «ανακαλύψεις», που καταλήγουν στο γραφείο του με μονότονη συχνότητα... τα υποτιθέμενα «ευρήματα» περιγράφουν μια φυλή αρχαίων γιγάντων μεταξύ 2.17 και 2.50 μέτρα ύψους με οστά και σαγόνια σημαντικά μεγαλύτερα από των ανθρώπων που ζουν σήμερα... Δίπλα στους ανθρώπινους «γίγαντες», ο Δρ Hrdlicka αναφέρει, φανταχτερά αναφέρονται οι ανθρώπινοι «νάνοι».

Είναι ενδιαφέρον ότι, το όνομα του Hrdlicka φαίνεται σε πολλές αναφορές ανακαλύψεων γιγαντιαίων σκελετών κατά τη θητεία του στο Αμερικανικό Μουσείο:

«Οι σκελετοί αυτών των μέχρι τώρα άγνωστων Hitherto των Αμερικανών ιθαγενών έδειξαν ότι όλοι έχουν ύψος που κυμαίνεται από 2 έως 2.17 μέτρα... Ανασκάπτοντας αμμόλοφους των ηλιόλουστων Χρυσών Νησιών, στη Georgia, οι αρχαιολόγοι έβγαλαν τη παράξενη καταγραφή μιας καταπληκτικής προϊστορικής φυλής γιγάντων... Τι είδους άνθρωποι ήταν αυτοί, τα μέλη της φυλής των οποίων ο μέσος όρος όλων ήταν ύψους 2 και 2.17; ...Μερικά από τα πρώτα κρανία που βρέθηκαν από το Preston Holde έχουν ήδη εξεταστεί στο Ινστιτούτο Smithsonian από τον Δρ Ales Hrdlicka, της πρώτιστης αρχής για τα είδη της Βόρειας Αμερικής».

Επί του παρόντος, υπάρχει μια πληθώρα από βιβλία, DVD και ακόμη τουλάχιστον μια τηλεοπτική εκπομπή που τεκμηριώνουν τα κατορθώματα των σύγχρονων κυνηγών που είναι «στο μονοπάτι» των περίεργων νεκρών, οι οποίοι επιμένουν ότι, αν τουλάχιστον ένας από αυτούς τους σκελετούς μπορούσε να βρεθεί και να παρουσιαστεί στους "ειδικούς" θα άλλαζε κάπως το δεδηλωμένο παράδειγμα του ίδιου του κατεστημένου. Ωστόσο, όπως θα δείξουμε στο Δεύτερο Μέρος, οι «ειδικοί» έχουν ήδη πάλι ανακαλύψει, φωτογραφήσει και μετρήσει αυτούς τους τύπους λειψάνων.

Συνεχίζεται με το Δεύτερο Μέρος: Τεκμηριωμένες αποδείξεις για Γίγαντες και η Θεσμοθετημένη Πολιτική της Άρνησης.

Σύνταξη-Επιμέλεια Μαρία Γεωργακοπούλου για τα Αόρατα Γεγονότα
Παραπομπές:
  1. Ιστορία του Κεντάκυ, τόμος 2. Lewis Collins, 1878. Γίγαντες εμφανίζονται στο κείμενο στις σελίδες 107, 653, 654, 666, 683, και 722 
  2. Η ιστορία του Joe Daviess County, Ιλλινόις, 1878. Παραπομπή σελίδα 843 
  3. 12η Ετήσια Έκθεση του Γραφείου Εθνολογίας, 1891 
  4. Ιστορία της Μεγάλης Κοιλάδας Kanawha, από τον John P Hale, 1891
  5. Ετήσια Έκθεση των τμημάτων της Regents του Smithsonian, 1874. Βλέπε Αρχαιότητες της Φλόριντα, σελίδα 392
  6. Εκδόσεις της Ιστορικής Εταιρείας της Λουιζιάνα 1896. Ντάργουιν της Λουιζιάνα, Μέρος 1. Αναφορά στη σελίδα 20
  7. Κτίριο Woodland Αρχαιολογικών μονάδων στη Λεκάνης Απορροής Ποταμού Kanawha, Δυτική Βιρτζίνια, από τον Patrick D Trader, Συστηματική στην Μέση Κοιλάδα του Οχάιο στη Περίοδο Woodland Περίοδος, που εκδόθηκε από τον Darlene Applegate και τον Robert Mainford, 2005.
  8. Για τον Λόφο Elizabeth αριθμό 1, δείτε Αρχαϊκά και Woodland Νεκροταφεία της τοποθεσίας Ελισάβετ στην Κάτω Κοιλάδα του Ιλινόις, εκδόθηκε από τους Leigh και Buikstra, 1988.
  9. Για τον Λόφο Peter Klunk αιρμός 7, βλέπε Hopewell και Woodland τοποθεσία Αρχαιολογίας στο Ιλλινόις, Δελτίο 6 της Αρχαιολογικής Έρευνας του Ιλινόις
  10. Δοκίμιο συνδεδεμένο με Απομνημονεύματα σχετικά με τον ευρωπαϊκό αποικισμό της Αμερικής, σελίδα 20
  11. Αρχαιολογική Ιστορία του Οχάιο, Gerald Fowke
  12. Ανθρωπολογία της Φλόριντα, Ales Hrdlicka 1922
  13. Άρθρο εφημερίδας που ανακαλύφθηκε σε κομμένος αρχείο από τον Ross Χάμιλτον, συγγραφέα του "Μια παράδοση Γιγάντων: Η ελίτ κοινωνική ιεραρχία της αμερικανικής Προϊστορίας"
  14. Η Salt Lake Tribune, 08/21/1936, το μεγαλείο των άριστων Μεγαλύτερων Προγόνων ιστοσελίδα: http://greaterancestors.com/the-golden-isles-giants/
Οι αναρτήσεις μας μπορούν να δημοσιεύονται από οποιονδήποτε αρκεί να αναφέρεται εμφανώς ο ενεργός σύνδεσμος μας.
DMCA.com Protection Status Άδεια Creative Commons

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Επιτρέπονται σχόλια σε ότι γλώσσα θέλετε, φυσικά και σε greeklish.
Σύντομα θα ξεκλειδώσουμε τα σχόλια και θα επιτρέψουμε το τρολάρισμα.
ΥΒΡΙΣΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΔΕΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ

ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΩΝ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΩΝ

ΔΕΝ ΦΕΡΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΩΝΥΜΑ ¨Η ΕΠΩΝΥΜΑ ΣΧΟΛΙΑ

Να επιτραπεί η καύση των νεκρών στην Ελλάδα;

Τι θεματολογία και event θα προτιμούσατε;

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Δημοφιλείς αναρτήσεις